अंधाराचे घरटे

अंधाराचे घरटे


जुनी जीर्ण असतात मुळे
पोटात दडलेला असतो खजिना
काळाचे वैभव गिळंकृत करणारा सर्प
डंख वीख करीत नाही या चाहुलीला
तुटतात फांदीवरील मंद सूर्यझोके 
विव्हळतात पानगळ आणि कवडसे 
दूरून ऐकू येतात सावल्याचे पडघम
दिपू लागतात सूर्यास्ताची पाने
झाड होऊन जाते अंधाराचे घरटे

----कविता 

दुःखाची प्रीती

दुःखाची प्रीती 


दुःखाच्या तप्त मुद्रांनी 
सांभाळलेले तुझे अश्रू 
माझ्या डोळ्यातून वाहू दे 
तुझे साखळलेले अपूर्ण श्वास 
माझ्या हृदयात तेवत राहू दे 
वेदनेच्या गाभाऱ्यात 
उमललेली ज्योतफुले 
माझ्या रुक्ष केसात माळू दे 
तू पुजलेले स्वप्नांचे दगड 
नक्षत्रांच्या खुणा म्हणून 
देहात माझ्या मला मिरवू दे 
पाहू दे प्रतिबिंब तुझे माझ्यात 
मृगजळाच्या उदास काठी 

तुझे दुःख 
चांदण्याचा मोहोर 
अश्रापाने जळल्याचे 
.
.
.
.
जोगी 
मला प्रीती तुझ्या दुःखाची !!!


------कविता 

आकाश शोधताना

आकाश शोधताना


आकाश शोधताना पांगुळले स्वप्नांचे घोडे
नाचले सुखाचे थवे कुजबुजले काजव्याचे कोडे
थेंब टपट्पले मनाचे सुन्न मनात अंधारावरती
पाऊस वेंधळा ओघळला निराशेची ओंजळमाती
फुटले काहूर आतुन तुटला सोहंकोहं नाद
परी ढोलके चौंडके वादले जन्मा आला नवा वाद
नव्या वादात घुमला घुसमटला अंतराळी जीव
हाच उपाय की मरण शेवटी ना जाणीव ना नेणीव
*
आकाश शोधताना पांगुळले स्वप्नांचे घोडे
नाचले थवे सुखाचे कुजबुजले काजव्याचे कोडे

-----कविता