कावळा उडुन जातो

आकाशाची ओँजळ करणारा
तुझ्या मनातला पक्षी
कोणते गीत गात असेल
असा नेहमी मी विचार करते
तेव्हा गच्चीच्या कठठ्यावर
कावळा ओरडताना ऐकु येतो
कावळे निधनाची वार्ता सांगतात
अस कुणीतरी कुजबुजलेल वाक्य
मनात शिरत
तुझ्या मनातल्या गीताचा विसर पडतो
मी कोकीळ होऊन गात बसते
माझच गीत
कावळा उडुन जातो
गाणे न ऐकताच



 ----कविता

पुरे झाल आता

पुरे झाल आता 

कामाची वर्दी साहेबाची मर्जी 
उचल पाऊल घे चाहूल 
कमरेत वाक मुठीत नाक 
ठोक सलाम तू गुलाम 
घे सलाम तू बदनाम 
पोटाची अडी तोंडाला कडी 
फोडावी वाचा घुसल्यात काचा 
जगाची भीती मरणाची प्रीती 
....बास की पुरे झाल आता 


विकायचं शेत पैशाच बेट 
आज्याचा गाव चुलत्याचा डाव 
हक्क हक्क न्याय न्याय
फाटक्या झोळीत घाल पाय 
घ्यायला चाळण द्यायची गाळण 
कोर्टाची तारीख जन्माची भीक
संपला व्यवहार संपली नाती 
भरली आहेत सगळी खाती 
....बास की पुरे झाल आता 


याच सलतंय त्याच फुलतंय 
यांची सुख त्यांची दुःख 
जुना कट्टा नवीन थट्टा 
मार तू थाप मोज तू माप 
जगाची लढाई आमची कल्हई
भरा सारण शिजतंय राजकारण 
लाचार गप्पा हाताचा कप्पा 
आम्ही शून्य आम्ही भिन्न 
....बास की पुरे झाल आता 


वाईनचा घोट वेदना कडेलोट 
टाक एक नोट घाल दोन बोट 
पायात पोट पोटात दात ओठ 
जगण म्हणजेच एक खोट 
रोजचा व्याप रोजचा ताप 
माझा बाप तुझा बाप 
शिव्या शाप ओढ चाप 
जगण म्हणजेच एक पाप 
....बास कि पुरे झाल आता 


------कविता 

हारांचे ओझे

हाराच्या ओझ्यांनी 
सजलेली निर्जीव प्रेतं 
कोंडलेल्या देवाच्या 
करुणामय मूर्ती 
आणि वाकलेले चौकातले 
स्वाभिमानी पुतळे......


सगळ एक सारख 
वाटू लागल आहे मला ......!!





---कविता

बैरागी चाफा

बैरागी चाफा 



मी अबोल हळवी रानजाई 
तू मौनस्थ बैरागी चाफा 
मी आळविते तुझी श्यामल संध्या 
तू जाणतो फक्त राधेची प्रेमगाथा 

मी अतृप्त तृषा तुझ्या सागरची 
तू स्वातीचा नक्षत्र शिंपला 
मी थेंब तुझ्या मृगजळाचा 
तू कान्हा गोपिकांचा सावळा 

मी अंजली तुझ्या मंजिरेची 
तू प्रीतीच्या देवारयाचा कळस 
मी साथ तुझ्या सात पावलांची 
तू रुक्मिणीचा देव -तुळस 

मी आस सुनी तुझ्या भेटीची 
तू माझ्यासाठी मंद मंद भास 
मी शाप तुझ्या जगण्याचा 
तू या मीरेच्या विषाचाही श्वास 





----कविता

पारिजात

पारिजात 




बहरला मंद मंद 
पारिजात तुझ्या अंगणी 
तेवती त्यात चांदण्यांच्या ज्योती 
बघ मी घेवून आले तुझ्यासाठी 
ओंजळीतल्या मोगरीची 
......अतूट प्रीती .........!!

तुझ्याचसाठी ....तुझ्यासाठीच .....
ल्याले मी चंद्राच्याही अंगकळा 
लोपल्या हलकेच तेव्हा 
अबोलीच्या अबोल कळ्या 
नेसले इंद्रधनू मी अन 
जगून गेले तुझी सांजछाया 
गर्द गर्द सावलीत 
तुझी काळी माया .......!!

तुझ्यासवे आता 
जाहले रे मी बेभान 
जागवित गेले मधुगंधाचे रान 
कुजबुजणारी पाखरे 
चाहुलीचे पान पान 
हृदयातून ओसांडले 
यमुनेचे पूर 
अंतरी तुझ्या मी चूर चूर .......!!

अशीच अशीच मी 
तुझ्यात होत गेले अथांग 
उफाणलेल्या लाटा साऱ्या 
परतीची नव्हती वाट

जशी होते आले तशीच राहिले 
तुझ्या परसात ......!! 
तू फुलविलेस विश्वाचे अंगण 
.......अन मी झाले ....
तुझ्या दारीचा ..... 
पारिजात .....पारिजात .........!




----कविता

अलवार हालचाली

अलवार हालचाली 



प्रत्येक येणारया श्वासात 
तुझे नाव विरघळते आहे 
आणि पोहचते आहे 
थेट हृदयापर्येंत.......!!
होत आहेत हृदयात 
तुझ्या ओळखीच्या 
त्या अलवार हालचाली 
अन अलगदपणे 
लपेटून घेत आहेत 
माझ मन मन ......!!

रोमारोमात फक्त 
तुझे नाव भिनवून 
मी जगते आहे ....!!
एकेक क्षण 
माझ्या आयुष्यातला 
तुझ्या अस्तित्वाने 
उजळून निघणारा ......!!

किती दूर आहेस रे तू 
पण तुलाही जाणवत 
असतील ना रे ?
तुझ्या आभाळात 
वाऱ्यासोबत होणाऱ्या
चांदण्याच्या हालचाली 



---कविता

क्षमा केली म्हण .....

"क्षमा केली म्हण ....."




तुझ्या माझ्यात अवचित आलेली
ही वेळच सार काही सांगते आहे 
मला निघायला हव .........
आता मला थांब म्हणू नकोस 
म्हणायचं असेल खरच काही 
तर फक्त ...."क्षमा केली म्हण ....."

हळवे पाणी डोळ्यात आहे 
तुझ्याही ....माझ्याही ......
त्याला अश्रू म्हणू नको 
काही म्हणायचं असेल तर
माझा मृत्यू म्हण ........!!
तत्पूर्वी एकदा ..........
"क्षमा केली म्हण ...."

कबूल आहेत मला माझ्या चुका 
उदारपणे आज तू ही कबूल कर 
प्रेम केल होतंस म्हण .........!!
तत्पूर्वी एकदा ..........
"क्षमा केली म्हण ...."

उतरली आहेत दुपारची उन्हे 
लांबल्या आहेत 
संध्याकाळच्या सावल्या 
त्या अंधारात जाण्यापूर्वी 
मुक्त करू दे मला माझे प्राण 
जे झाल त्याला तुझ 
........नशीब समज 
जे होणार नाही त्याला 
माझ नशीब म्हण .......!!
सार काही नंतर म्हण 
तत्पूर्वी एकदा ..........
"क्षमा केली म्हण ...."

मी निघून गेल्यावर 
सुकेल तुझ्या ओठाची लाली 
येईल रक्तावर 
जखमांची लव्हाळी 
पण तेव्हा .....जखमेला पण 
खपलीच म्हण .......!! 
तत्पूर्वी एकदा ..........
"क्षमा केली म्हण ...."

उतला नाही मातला नाही 
तुझा घेतला वसा 
मी टाकलेला नाही ...कारण ...
ही सुरवात नाही ....हा शेवट नाही 
तुझ्या माझ्या जीवनाचीही 
'कविता' झाली म्हण .....!!
मला निघायला हव 
तुला सार विसरायला हव 
तत्पूर्वी एकदाच ..........!!
"क्षमा केली म्हण ...."





----कविता

सुख दुःख

सुख दुःख 



भिरकावूनी दुःख दे 
दगडाचे व्हावेत पक्षी 
हृदय जे हृदयाचे 
नसे पाषाणास साक्षी 

सुखाला दुखात ऐसे 
तोलणे बरे न्हवे
सुख दुख दो वेगळे 
जीवनाचे दोर न्हवे 

येती पाहुणे सारखे 
येरझार होते घरी 
पडवीत सुख झोपे 
दुख गस्त घाले दारी 

जो जन्मतो जगी त्यास 
असे अंत कुठेतरी 
सुखास दुखाची आहे 
प्रसूती वेदना जरी 




---कविता

भाऊबीज

भाऊबीज 


गेली पुनवेची रात 
आली भरात ग तीज 
चंद्र झोपडीत माझ्या 
ओवाळते भाऊबीज 

गोल गोल तबकात
रुपया सुपारी विडा 
छताविना कवडसे 
अंगणी चांदणसडा 

औक्षण भाऊरायाचे
दीपदानाचा सोहळा 
लावू तीट याला कशी 
चंद्र दिसतो सावळा 

किती किती माझ्यावरी 
याची ग आभाळमाया 
डोंगराआड राहुनी 
घरात धरतो छाया 

दे दे आता ओवाळणी 
रिकामेच माझे सूप 
पाखडले तसेच मी 
दुष्काळ पडला खूप 

वाहत्या घरात माझ्या 
वारा आभाळाचा नाही 
परी भावाची माया जी 
चिखलात माती नाही 

किती सुख किती सुख 
नको नको भाऊराया 
खोपते इवले माझे 
कशी सांभाळू ही माया ??


----कविता

कल्पना

कल्पना 


पाहिली ज्या दिव्यात स्वप्ने 
तो दिवा होता विझूनी गेला 
भास होते हृदयात माझ्या की
श्वास अंतरी निजुनी गेला ??

असेच होते घडले सारे अन 
तसेच क्षणात संपुनी गेले 
आठवांच्या काळ्या काचा 
रिते रितेच आसवांचे पेले 

अशी कशी अखेरीस व्हावी 
माझ्या या वेदनांची वंचना 
स्वप्न वेगळे भास वेगळे 
प्रेम म्हणजे फक्त कल्पना 



----कविता

जगणे मरणे तुझ्यात

जगणे मरणे तुझ्यात



होते नभात चांदणे टिपूर 
मनात होते गाण्याचे सूर 
दिलीस मला हळूच हाक 
जळात आले तरंग लाख 

मागणेही तुझे तेच तेच 
लाजणेही माझे तेच तेच 
ओठावरी अमृत संस्कार 
ओठावाचून जरी उच्चार 

कुठे शेवट कुठे किनारा 
मोर फुलवितो पिसारा 
धडधडते जरी उर आत 
इंद्रधनुष्यात रंग सात 

फिरून वेदानांना अंती 
जगणे मरणे तुझ्यात
उरले होते सूर मागे 
विरले चांदणे नभात 



----कविता

सांज संध्या

सांज संध्या 



पानात लपला ग सूर्य कोवळा 
उजळला चंद्र भाबडा भाबडा 
परसुदारी कोण ग आली बाई 
सायंकाळी आरवतो कोंबडा 

ये ग ये ग माझी माय माऊली 
नेसवू तुला कोणती सावली ?
रंगउधळण माझ्या अंगणदारी 
बिलवर पाटल्या सोनसोनेरी 

अशी कशी आज आलीस माय 
थबकला माझा उन्हात पाय 
लोळते सुख माझ्या संसारात 
दुख धाकटे होते आभाळात 

पती आहे माझा ग लेकुरवाळा 
लावतो मेघाचे भस्म कपाळा 
बैसला ध्यानस्थ लेवून शेला 
शिरी त्याच्याच रवी लोपला 

उंबर्यात माझ्या ग नक्षत्रथवा
चिवचिव पाखरे रोज खेळ नवा 
हळूच भुरकन उडते आकाश
तुझी आठवण येते सावकाश 

नको करू काळजी जा तू माय 
दुधावरी करपून जाईल साय 
संध्या सरली झाली ग रात्र 
संधिप्रकाश अजून आहे मात्र 




----कविता