धबधबा आणि पाऊस
सारच कस टोकांच ?
मला उंचावरून कोसळणारा धबधबा आवडतो
आणि तुला उंचवर उचंबळणारा समुद्र
तरीही तुला पाऊस आवडायचा .......
हल्ली मी मात्र पावसाला टाळते
दूरच्या अंगणात कोसळताना दिसतो ....
आवाज न करता .....
तुझ्या चिखल ओल्या मातीतल्या पावलांना
खूप मोलाच वचन दिल होत मी
तुझ्या वाटेवरून न चालण्याच
जिथे फक्त आणि फक्त काळोख आहे
अस तू म्हणाला होतास ....
मला काळोख खूप आवडतो अस नाही पण
काळोखाच मला आवडण मी तितक टाळूही शकत नाही .
तरीही रंग नसणाऱ्या खिडकीच्या काचा लावून
काळ्या मेघांचा अंधार पाऊस टाळते आहे .....
माझ्या घरात उजेड नाही आणि काळोख नाही
फक्त भिंतीवर ओल चढली आहे
तिचाच एकटीचा काय तो हेवा
जुन्या लाकडी कपाटात कोंडून
श्वास गुदमरूनही जात नाहीत
कसे जातील ?वचन दिलंय मी
तुझ्या वाटेवर न फिरकण्याच
तसंही पारिजातकाच फुल समजून
काच गोळ्या करणाया हाताला
पाऊस तरी समजेल कसा ?
सांगितलं ना मी
तो दूरच्या अंगणात कोसळतो आहे
आवाज न करता ......
------कविता
No comments:
Post a Comment