-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
तिच्या नावात फुल होत ,फुलात तिच नाव होत
तिच्या तळहातावर त्याच नाव होत
त्याच्या ओंजळीत तिच्या नावाची फुले
अबोली ssssss
भेटायचे ते दोघे समुद्राकाठी समुद्र होऊन
समुद्राची गाज आळवायचा तो
ती बांधायची लाटेचे पैंजण
बेफाम होऊन घ्यायची गिरकी
गिरकीच्या बेटावर मुग्ध व्हायचे आकाश
तो रहायचा आळवीत तशीच गाज
घ्यायचा समेवर तिची दाद
ती मुक्त होत असताना अनावृत्त व्हायचा तो
त्याचे होते घर गारठलेल्या वस्तीत बर्फाळजागी
तिचे होते घर वितळलेल्या उन्हाखाली
मृगजळ होऊन यायचा तो तिच्या परसुदारी
ओंजळ करून हाताची पुढे म्हणायचा
तहान लागली ग बाई
ती व्हायची तहान जायची त्याच्या घरी
ओसंडून वाहायचे लोटा वाटका फुलपात्र
चिमुकला घास तिच्या ओठापुढे धरून म्हणायचा
किती लांबून आलीस भूक लागली असेल तुला
जेवून जा ग बाई
सजण धजण नव्हत आवडत तिला
तरी टोचून घ्यायची पायात सोनेरी काटे
हसण रडण नव्हत जमत तिला
तरी फसायची बोलताना खोटे
तो काढायचा श्वासांची चित्रे
तिच्या ओठांच्या रेघोट्यावर
सजवायचा तिला गालाच्या मुखवट्यावर
हसण्या रडण्याआधी फक्त लाजायची ती
बोलायची त्याने वाचलेले मौन, तिला सुचलेले
अबोली ssssss
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
खळखळत्या नदीच्या पुलावरुन रेल्वे धावते आहे ,नदीत ओवाळुन नाणी टाकावीत तसा म्रुदंगभरला आवाज ,न तुटणारया चंद्र चांदण्याच्या रेखीव कवडश्याला ,आणि विँडो सीट पकडुन अमोरासमोर बसलेले आपण ,अक्षय चाफेवेळा आणि भारलेले कोकीळेचे कुंजन ,खिडकीतुनच ऐकते आहे मी पैल पल्याड आणि तू कानात आयपॉड घालुन ऐकवतो आहेस गाणे
"कुणी जाल का सांगाल का सुचवाल का त्या कोकिळे रात्री तरी गाऊ नको"
खरतर मी दाखवले असते तुला मागे पडलेल्या गावाच्या वेशीवरचे चांदणे , क्षितीजावर राजहंसाचे आकारलेले ढग ,उडणारया रुईतुन आलेली आठवण ,रेल्वेऐवजी मनात रंगवलेली नौका अगदी पाकिजातल्या गाण्यासारखी ,दूर डोंगरावर बासरी वाजवणारा कुणी ,अस्ताव्यस्त अंधारात जागणारी पुर्व पहाट
सांगितले असते तुला
पण तू पुन्हा ओरडणार पुन्हा चिडणार अस काही नसते ग स्वप्न कल्पना खोटी असते ह्यांव आणि त्यांव .
हं तुझा वास्तववाद धावत्या रुळासारखा
नदीवरचा पुल ओलांडला आहे रेल्वेने आणि बदलले आहे आयपॉडवरचे तुझे गाणेही
"बगळ्यांची माळ फुले अजुनही अंबरात "
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
सारया सुरेल माणसात सुरु होते सुरेल गाण
आरोह अवरोहाच
चांदण्या आकाशातुन
लंब होत जावेत कवडसे
तशी एकटक नजर देऊन
कोरली जात होती संध्याकाळ
अस्तरावर देहावर
काळजावर जगण्यावर
उंच कलश रोवल्याप्रमाणे
चढेल जाऊन पोहोचला सुर
दुर क्षितीजभरुन पोहोचली नजर
तितक्याच दूर पोहोचल्या
दोन सावल्या
दोन हात
एकाच दिव्यापाशी
.
.
.
.
.
पुन्हा कधी भेटणार आपण असे ?
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
आपण भेटायचो ते ठिकाण
ती खिडकी त्या गप्पाटप्पा ते मेसेज
मधेच तुटणार इंटरनेट कनेक्शन
ते रेस्टॉरंट ते कॉफी शॉप
त्या कॉफीची दुधाळ कडू चव
तो पुतळा ,पुतळ्याखालचे बाकडे
त्याच्या खाली गोळा कचरा
भेळेच्या पुड्या
ते चुरगळलेले रुमाल ,
रुमालावरचे तुझे कॅपीटल नाव
तुझ्यानावाआधी माझ नाव
.
.
.
.
.
काही बदलल तर नाही ना ?
खर सांग ?
(यावेळी उत्तर नाही असु दे ,दहावीस तीस ,
भाग्यश्री या दोनपैकी एक मुठ उघड ग )
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
नितळश्या तळव्यावर झडावा एक बिँदु
तसे ओघळते आहे एकेक पान
निरागस आहे इथली शांतता
उत्कट आहेत तुझे भावचरण
समाधीस्थ आहेत वेली
जाग्या आहेत चाफेक्षण वेदना
निवांत आहे संध्याकाळ
औँदुबराच्या पाराखाली
प्राजक्ताच्या सड्याखाली
ऐलतीरावर आहेस तू
पैलतीरावर आहे मी
भोवताली आहे
तीच निरागस शांतता
नितळश्या तळव्यातली
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
मी अमुक अमुक एका टेन्शनने तमुक तमुक डिग्रीचा ताप आल्यासारखी भावुक होणार . भुकेने व्याकुळणार तहानेने पाझरणार फुलपात्र उपडे ठेवणार दरवाज्याला चमचा अडकवणार ,कढत कढत अश्रुंनी गालावर मुसमुसणार ,करुणेची संधी करुणेचा समास खोल खोल अंतरात उलगडेल आता काहीतरी ,अखेर मिनिट काटा तास काटा अगदी एक होतील तेव्हा राम क्रुष्ण जन्मासारखा तू येणार . मग पुन्हा ठरलेली प्रश्न गती असणारे दिशा नसणारे ,नक्षत्रांसारखे .
विचारांचे एक युग लोटल्याचा भास होतो ,तसे भेटून काही क्षण काही मिनिटे अगदी काही तास झालेले असतात एखाद्या युग प्रवर्तकासारखी या विचारांच्या निद्रेला जाग येते ,नजर ओवाळून आत घेणाऱ्या आरतीसारखी मी माझी माझीच परतून येते सावल्यांसह ,तू तुझ्याचजागी उभा असतो मी माझ्याजागी ,अगदी आरशासारखे
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
सुचु लागते बकुळीच्या अंगणाला आपले बालपण
ऐकु येतात खुदुखुदु हसण्याचे आवाज
चिखलगोळे लंगडी पळती लपंडाव
मांडू लागतात भातुकलीचे खेळ
तू परतून येणार असतो
ओलांडून गेलेले सात समुद्र
सात समुद्राचे जपलेले असते मी सात खडे
खेळत राहते एकटीच आठवणीत
एक्कल काजा दुग्गी राजा इराण भोजा
ऐकत राहते तुझे आवडते शास्त्रीय संगीत
रंगवत राहते रंग तरंग पटलावर
तुझे आवडते छंद
लिहीत राहते
तुला आवडणारया तुझ्या कविता
झुळुकीने बदलुन जाव गवताच पात
तशी ऐकु येते तुझी हाक
नमस्कार करतो वाकुन आईला
विचारतोस
अग अबोली कुठेय ? खुप बोलायचय आम्हाला
रंग गिरकी घेतल्याप्रमाणे
आकाश उंच उडालेल असत
माझ्या खोलीवरच
तु येतोस आणि ऐकु लागतो
मंद आवाजात मी लावलेली सी डी
भरभरुन तुझी दाद
अरे वाह आसावरी तोडी ऐकते आहेस ?
माझा आवडता राग
तुला ठाऊक आहे याचा कोमल ऋषभ गळ्यात भिजला की
अंतकरणाला थेट भिडतो ग
क्या बात है
तुझ्यामुळेच तुझ्यासाठीच
ऐकत असते मी माझी मला
गवसललेली असते मी माझी मला
सांगायच असत अजुन खुप काही मला
इतक्यात वाजते तुझ्या मोबाईलची रिँग
ना है पाना ना खोना भी है
तेरा ना होना जाने क्यु होना भी है
अगदी हेच म्हणायच असत मला
तुझा फोन संपतो
तु बोलतोस
तर आयुष्यात motivation असण खुप important असत अबोली
अगदी हेच म्हणायच असत मलाही
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
