वेदपुरुषा
ज्यांना तू अपौरुष्य वाटतोस
ज्यांना तू पौरुष्य वाटतोस
त्या दोघांनाही माझा प्रणाम
आणि तुलाही कोटी कोटी प्रणाम
तू वेद म्हणून जन्मलास की अवेस्ता म्हणून
तू बायबलचा प्रणिता आहेस की कुर आनाचा
ज्ञात अज्ञात सारे तुलाच ठाऊक
ज्ञानाच्या अज्ञानाच्या विज्ञानाच्या
साऱ्याच आधी तू जन्मलास
कुणी काळातीत तुला ठरविले
कुणी काळबाह्य तुला मानले
तू म्हणजेच गीता तू म्हणजे तत्व
तू म्हणजे रुक्ष तू म्हणजेच सत्व
अशी सूत्रे अशा व्याख्या
अशा समजुती मानणाऱ्या
मिथिकांच्या देशातले
तुझ्या उपनिषदांच्या भाषेत म्हणायचे तर
एक अव्यक्त ब्रम्ह विचारते आहे
मान्य अमान्यतेने सिद्ध तत्वास अर्थ प्राप्ततो का ?
तू सिद्ध झालास काय किंवा असिद्ध झालास काय
तू पवित्र झालास अपवित्र झालास
तू वंद्य झालास तू निंदनीय झालास तरी
तू तोच असशील
निर्गुण सगुण साकार आकार ऊकार ओंकारात सामावलेला
कदाचित या साऱ्या कल्पनातीत निराळा
की सांग तू अजून कोण आहेस ?
न उलगडणाऱ्या कोड्यातल्या
स्वतः स्वतात तल्लीन एकट्या विश्वासारखा
तुझे अंतरंग मला ठाऊक नाही
मी काया वाचा मनाने जाणते आहे तुझे 'भाषांतर'
म्हणजेच अनुभवला आहे
बुद्धी भाव साक्ष यांच्यातला तरंगप्रवास
मला जाणायचे आहे तुझे स्वस्वरूप
तुझे आत्मरूप तुझे निजरूप
मला तुला जाणायचे आहे
कारण अकारण आणि निराकरणही
तू आजतरी वाटतो आहेस मला
प्राचीन अर्वाचीन आणि आधुनिकही
वेद म्हणजेच जाणणे
म्हणूनच जाणायचे आहे तुला
जोवर माझे आयुष्य
रामायणासारख्या महाकाव्यात गुंगून
श्वासांची माळ जपते आहे
त्या माझ्या मलाच वाटणाऱ्या अखेरपर्येंत
तू निज तू पर
तू ब्रम्ह तू मोक्ष
तू अर्थ तू धर्म
तू सूत्र तू महत्व
तू जीवन तू यज्ञ
तू सुज्ञ मी मात्र अज्ञ
मी केलेली आस्तिक नास्तिक प्रार्थना स्वीकार
ज्ञान दे मला ज्ञान वृद्धिगंत कर माझे
हे श्रुती स्मृती सार पुराणोक्त वेदपुरुषा
-------कविता
