ज्येष्ठागौर
वेळ जावा म्हणुन आणलेल लेज च पाकीट अजुनही संपत नव्हत . त्या चिप्सची चव तुरट की खारट कळत नव्हती . बहुधा खारटच होती . समोरच्या टीव्हीवरचा अमिताभ बच्चन त्याच्या खर्जात कुणाच्या तरी येण्याची वाट पहात होता . इतक्यात जाहिरात लागली आणि हातातल लेजचे पुडके संपले . एव्हाना त्याच तेलकट हाताने तिचे मिस कॉल रिसीव्ह कॉल पाहुन झाले होते .
पुन्हा एकदा दीर्घ शतपावली घातली या फ्लॅटफॉर्मपासुन त्या फ्लॅटफॉर्मवर आणि जागेवर येऊन बसली . काही टारगट मुल तिच्या पायाच्या पोटरयांकडे लक्ष देऊन आहेत अस तिला उगागच नाही खरतर ती पहातच होती . पटकन दोन्ही पाय उचलुन ती मांडी घालुन बसली . पर्समधल्या आरशात पाहुन डावीकडे झुकलेली टिकली उजवीकडे सरकवली .
या चौकशी विभागात जाऊन याव पुन्हा वाटल पण पुन्हा ते तीच वेळ सांगणार आणि हा आळशी तास काटा काही पुढे सरकणार नाही . नेहमी वेळेवर येणारी ट्रेन आज नेमकी उशीरा येणार . हे असच असत आपल्याबाबतीत म्हणटल की हे असच होणार हे एकच वाक्य दहादा मनात घोकुन झाले होते .
टिव्हीवरचा अमिताभ जाहिरातीतुन गायब झाला तो झालाच आता तिथे तुकयाचे अभंग लागले होते आवाज लताबाईँचा आणि चित्रीकरण वेगळ्याच नटीचे ती पण गुणगुणु लागली खेळ मांडियेला वाळवंटी ठायी नाचती वैष्णव भाई रे .
इतक्यात फोन वाजला पुन्हा तिला वाटले आईचाच नं न पाहताच बोलणार तोच तिच्या मुलीची लडिवाळ तक्रार
"आई आजी येणार ना तू प्रॉमिस केल आहेस मला ."
तिचे उत्तर "अग हो ग नानु पण मध्येच काहीतरी ट्राफिक प्रॉब्लेम झालेला दिसतोय आजीला किनई लेट होईल यायला तू आणि बाबा जेव बघु तोपर्यँत "
तिच्या प्रश्नाला पुन्हा प्रतिप्रश्न "आयडी तू कधी जेवणार थांब बाबा बोलतोय तुझ्याशी "
इतक्यात पुन्हा अनाऊसमेँट झाली रेल्वे अजुनही चार तास लेट . तिला आता आईला फोन करायचा होता ती तिथुन आता घरी जाणार आणि नानुचे बाबा तिच्या आईला रिसीव्ह करायला थांबणार अस झालेल्या फोनवरुन ठरल होतं . आईँच्या फोनची रेँज ऑऊट ऑफ कव्हरेज अखेर फोन लागला आणि चार पाच तास वेळ लागणार हे पुन्हा कळाले . आता घर गाठायच्या गडबडीत ती लागली इतक्यात एक झिपरी पोरगी थाळीत देव ठेऊन तिच्यापुढे पुढे करत होती . दुसरी एक मुलगी तिची ओढणी ओढत होती तसे चटकन पर्समधले सुट्टे तिने ठेवले .
ती तो प्लॅटफॉर्मसोडुन निघाली रिक्षासाठी स्टॉपकडे जाणार तशी सहज नजर जावी तर शेजारच्या परगावी गेलेल्या साठेआजी दिसल्या . नातवाकडे धमाल मजा मस्ती केली त्याची शाळा सुरु झाली अशी काहीशी हकिकत चालु झाली त्यांच्या हातातली बॅग तिच्याकडे घेऊन दोघी एव्हाना रिक्षात बसल्या . ती परत परत म्हणत होती साठेआजी ती शुक्रवारची श्रावणातली कहाणी सांगा ना . तो गरीब ब्राम्हण मुले हट्ट करतात गौर आणा तो वाटेत भेटलेल्या आजीला घेऊन येतो . थांबलेल्या सिग्नलजवळ एकेक करुन वाहनाचा वेग कमी होत येत होता समोरचा सिग्नल सुटुन भरधाव वेगाने वाहने चालली होती आणि साठेआजीँची श्रावणातली गोष्ट सुरु झाली होती
-----कविता मोकाशी
वेळ जावा म्हणुन आणलेल लेज च पाकीट अजुनही संपत नव्हत . त्या चिप्सची चव तुरट की खारट कळत नव्हती . बहुधा खारटच होती . समोरच्या टीव्हीवरचा अमिताभ बच्चन त्याच्या खर्जात कुणाच्या तरी येण्याची वाट पहात होता . इतक्यात जाहिरात लागली आणि हातातल लेजचे पुडके संपले . एव्हाना त्याच तेलकट हाताने तिचे मिस कॉल रिसीव्ह कॉल पाहुन झाले होते .
पुन्हा एकदा दीर्घ शतपावली घातली या फ्लॅटफॉर्मपासुन त्या फ्लॅटफॉर्मवर आणि जागेवर येऊन बसली . काही टारगट मुल तिच्या पायाच्या पोटरयांकडे लक्ष देऊन आहेत अस तिला उगागच नाही खरतर ती पहातच होती . पटकन दोन्ही पाय उचलुन ती मांडी घालुन बसली . पर्समधल्या आरशात पाहुन डावीकडे झुकलेली टिकली उजवीकडे सरकवली .
या चौकशी विभागात जाऊन याव पुन्हा वाटल पण पुन्हा ते तीच वेळ सांगणार आणि हा आळशी तास काटा काही पुढे सरकणार नाही . नेहमी वेळेवर येणारी ट्रेन आज नेमकी उशीरा येणार . हे असच असत आपल्याबाबतीत म्हणटल की हे असच होणार हे एकच वाक्य दहादा मनात घोकुन झाले होते .
टिव्हीवरचा अमिताभ जाहिरातीतुन गायब झाला तो झालाच आता तिथे तुकयाचे अभंग लागले होते आवाज लताबाईँचा आणि चित्रीकरण वेगळ्याच नटीचे ती पण गुणगुणु लागली खेळ मांडियेला वाळवंटी ठायी नाचती वैष्णव भाई रे .
इतक्यात फोन वाजला पुन्हा तिला वाटले आईचाच नं न पाहताच बोलणार तोच तिच्या मुलीची लडिवाळ तक्रार
"आई आजी येणार ना तू प्रॉमिस केल आहेस मला ."
तिचे उत्तर "अग हो ग नानु पण मध्येच काहीतरी ट्राफिक प्रॉब्लेम झालेला दिसतोय आजीला किनई लेट होईल यायला तू आणि बाबा जेव बघु तोपर्यँत "
तिच्या प्रश्नाला पुन्हा प्रतिप्रश्न "आयडी तू कधी जेवणार थांब बाबा बोलतोय तुझ्याशी "
इतक्यात पुन्हा अनाऊसमेँट झाली रेल्वे अजुनही चार तास लेट . तिला आता आईला फोन करायचा होता ती तिथुन आता घरी जाणार आणि नानुचे बाबा तिच्या आईला रिसीव्ह करायला थांबणार अस झालेल्या फोनवरुन ठरल होतं . आईँच्या फोनची रेँज ऑऊट ऑफ कव्हरेज अखेर फोन लागला आणि चार पाच तास वेळ लागणार हे पुन्हा कळाले . आता घर गाठायच्या गडबडीत ती लागली इतक्यात एक झिपरी पोरगी थाळीत देव ठेऊन तिच्यापुढे पुढे करत होती . दुसरी एक मुलगी तिची ओढणी ओढत होती तसे चटकन पर्समधले सुट्टे तिने ठेवले .
ती तो प्लॅटफॉर्मसोडुन निघाली रिक्षासाठी स्टॉपकडे जाणार तशी सहज नजर जावी तर शेजारच्या परगावी गेलेल्या साठेआजी दिसल्या . नातवाकडे धमाल मजा मस्ती केली त्याची शाळा सुरु झाली अशी काहीशी हकिकत चालु झाली त्यांच्या हातातली बॅग तिच्याकडे घेऊन दोघी एव्हाना रिक्षात बसल्या . ती परत परत म्हणत होती साठेआजी ती शुक्रवारची श्रावणातली कहाणी सांगा ना . तो गरीब ब्राम्हण मुले हट्ट करतात गौर आणा तो वाटेत भेटलेल्या आजीला घेऊन येतो . थांबलेल्या सिग्नलजवळ एकेक करुन वाहनाचा वेग कमी होत येत होता समोरचा सिग्नल सुटुन भरधाव वेगाने वाहने चालली होती आणि साठेआजीँची श्रावणातली गोष्ट सुरु झाली होती
-----कविता मोकाशी
No comments:
Post a Comment