बोलायचे नाही

बोलायचे नाही 



ठरवल तर होतच तस खुप काही
बोलायचे नाही सांगायचे नाही
वाट चुकला रस्ता
तरी कोणाला विचारायचे नाही
चालत रहायचे एकाच दिशेने
त्या दिशेच्या टोकापर्यँत
मौन सुटले
शपथ घातली शब्दांनी
समजुन उमजुन चुकले डोळ्यांना
न पाठवलेली पत्र
आभाळात उडाली
पाचोळ्यासारखी

धीर सुटला 
पत्याचे बांधलेले घर कोसळले
पेनाची रिफील 
बदलुन ठेवली मी इतक्यात
आता सापडलीच पत्रे तुला
तरी पाठमोरे न्हाहाळ कागदांना
उत्तर नकोच आहे
नकोच होते
पण पुन्हा प्रश्न पाठवु नको
माझ्या उतरांवर

ठरवल तर होतच तस खुप काही
बोलायचे नाही सांगायचे नाही


-----कविता