गिफ्टकथा

एकदा म्हणजे एकदाच माझ्या चुलत चुलत चुलत मैत्रिणीतील एक सख्खी मैत्रीण म्हणजे एकदमच सख्खी ती दूर म्हणजे खुपच दूर सात समुद्र ओलांडून परदेशी गेली होती . तर ती परत येणार म्हणुन तिच्यासाठी गिफ्ट खरेदीला शेजारच्या फाफे अर्थात फास्ट फ्रेँडला घेऊन गेले . मग अर्थातच दोघीँनी आपापल्या चौकस तिरकस आणि कुठले कस असतील त्या बुध्दीने सगळ्या गिफ्ट पाहुन घेतल्या . अखेर नजर स्थिर झाली म्हणजे एकदम स्थिर झालीच ती एका मेमोरीकडे पाहुन , तसे मधले मग पर्स घड्याळ फोटो फ्रेम यांचे पुल ओलांडुन त्या डेस्टिनेशन जवळ पोहोचले . काय सुंदर मेमोरी होती म्हणुन सांगु गेल्या दहा हजार वर्षात अशी मेमोरी पाहिली नाही पुढल्या दहा हजार वर्षात होणार नाही (अस कोण म्हणाले ओळखा पाहु ) .

तर दोन मुली निवांत होडीत बसलेल्या होत्या वल्ह तसच पडुन होत त्याला कुणी हाकत नव्हत ,अशी काहीशी ती मेमोरी होती . तर माझी सो कॉल्ड फाफे मैत्रीण पण तिथे आली आणि एक चार सुर एकाचवेळी लावावेत तशी म्हणाली
"हे घेणार आहेस तिला गिफ्ट "
"हो" मी म्हणाले
"तिच कुणी अस आहे का ? " फाफेचा प्रतिप्रश्न
आमच्या मैत्रीवर तसही खुप वर्षे ही फाफे जळते असा माझा अंदाज होताच अगदी बरोबर निघाला . सर्दी आलेल्या नाक डोळ्यासारख मिचकावत मी तिला म्हणाले
"कुणी कशाला हव मी आहे ना "
"कप्पाळ माझ" तिची उचकट का उत्कट काय ते तसली प्रतिक्रिया
मी परत पुन्हा मुढ अंजीर नाही नाही आपल ते काय असत की कवी विचारवंताच हां गुढ गंभीर तशी माझी मुद्रा
"अग म्हणजे आय मीन इज शी सिँगल ऑर कपल्ड " फाफेचा प्रश्न
"अग नाही आपल्यासारखीच ग सिँगल सिँगल "
"मग हे कशाला गिफ्ट "
"अग छान आहे ना हे दोन मुली नावेत बसल्या आहेत न हाकल जाणार वल्ह " माझे रेडिमेड उत्तर तिच्या रेडिमेड प्रश्नाला
मघाशीची अंदाजाची शिजलेली डाळ चांगलीच करपते आहे वाटतच होते मला ,ही आमच्या मैत्रीवर जळतेच
"अग कवे ती मुलगी नाही एक मुलगा आणि मुलगी आहे कपल आहे ते "फाफे म्हणाली
"अग मुलगा कसा असेल नीट बघ मुलगी आहे "
"अग कवे तो मुलगाच आहे तो हातात कबुतर काय शांततेच प्रतिक म्हणुन घेऊन उभा आहे का " फाफे विजयी
मी शरणांगत

आमच्या संवादाचे बीज संपुर्ण शॉपीपर पसरले होते माझ्या तो शॉपीचा मालक तर धुमारे फुटल्यासारखा तोँडावर हात दाबुन हसत होता . शेवटी त्याच्याकडे पाहिल तर शिँक गिळावी तशी हसु गिळला त्याच डोळ्यात पाणी चमकल त्याच्या . विचारणार होते त्याला काय माहेरची साडी पाहुन आलात डोळ्यात पाणी काढताय पण माहेरची साडी नावाचा पिकचर आहे का नाही याचा माझा कॉन्फीडन्स त्या मेमोरीतली मुलगी आहे का मुलगा इतकाच लुज झाला त्या कारणाने त्या शॉपीच्या मालकाचे हसणे मनावर घेतले नाही . एक झक्कास माशाच्या आकाराची पर्स गिफ्ट म्हणुन घेतली (माशाला झक म्हणतात म्हणे )आणि गिफ्ट शॉपीतुन बाहेर पडलो
तर अशी गिफ्टकथा कॉलेजच्या पारी ,कॅन्टीनच्या दारी , हॉटेलच्या साठी ,तुमच्या गाठी सफळ संपुर्ण .



----कविता मोकाशी