उग्र व्यथांनी काळीज फुटे
अग्नी तांडव निनादे डमरू
आसूड ओढे पोतराज जसा
देव अंगात लागले थरथरू
अस्थीदंश करे पिंजर वेदना
प्राण बोबडा त्यातून सुटेना
आकाश पाताळ एक झाले
अश्रूंची घळई तरीही भरेना
धपापला उर निघाला धूर
देहात काळीज समाधी बेट
त्याच बेटावर करते मी तप
भंगलेले शिल्प अंतीम भेट
------कविता
No comments:
Post a Comment