अख्ख आयुष्य

आपण एकमेकांना
हवेहवेसे आहोत की नकोसे
पुरते तुला मला ठाऊक नाही

तरीही मोजुयात स्वप्न
चार पावलानी क्षितीज
आणखीन दूर

काचा कवड्यांचा खेळ मांडु
तुझे आठ माझे दहा
तु घरात मी तुरुंगात

अंदाजाची पालवी झुलवु
ज्यातुन दिसेल आकाश
सर्वसाक्षी असणारे
तोलुयात तराजु
होईल न्यायनिवाडा

ठेऊ चंद्रावर पाऊल
जरा ठेँगणे जरा उंच
एकच दिसेल तिथुन देश
तुझा माझा

विसरुन जाऊ क्षणापुरते
वहीतले नियतीचे उन्ह
लिहु समांतर सावली रेघा

युध्द करुन जिँकुन घे मला
किँवा तु तरी ठेव तुझा पण
तरीही नाही मिळत उत्तर

बर चल
समजुन घ्यायला अख्ख आयुष्य आहे


-----कविता