अज्ञात द्रव्य

अज्ञात द्रव्य 


जुन्या पुसट शंका 
मनात ओल धरु लागतात 
जुन्या जखमा चिखळतात 
आतल्या आत 
तरीही 
थुंकी ओलाडत 
नाही खपलीची 

बेजबाबदार अश्रु 
घरट बांधु लागतात 
काळजात 
पैलपार लागत नाही 
अर्ध्या उष्ट्या वेदनांचा 

जळतात लाकडे 
मरणही बेचिराख होत 
अस्थी म्हणुन 
सांभाळलेल दैवत 
बेमालुमपणे 
तेवढ हातात उरत 

असाही आणि तसाही 
देत राहते कुणीतरी आधार 
ढासळत कुणीच नाही 
कोसळत कुणीच नाही 
तोल सांधायला 
सांत्वनाचा टेकु लागत नाही 

बर्फाचे जंगल 
दिसु लागते मग तिमिरात 
आणि पुन्हा अडगळ 
म्हणुन उरतात तेच प्रश्न 
अज्ञात द्रव्यासारखी 
मात्र सांभाळली जातात 
उत्तर 


---कविता