मोहिनी
पारावर चालल्या गप्पागोष्टी
जणू भिंतीवरती घरे बांधतो
कुटुंबवत्सल निळा कोष्टी
हातात हात पिटती टाळ्या
संवादांचे नादते जुने चौंडके
नवा ध्यास आदिमते तुझा
काळ विसरला त्याचे घोंगडे
चहासुवास नकळे अनादिपण
कवितेचा पारवा करे घुमराव
वाह वाहचा चालला जयघोष
सख्य परस्परांचे करे उठाव
परकर ओच्यात वेचते फुले
परी रिते नाही झाले अंगण
सांडला अमृतकलश ग कसा
गुज अलगुज चांदीचे जे उन
डोहात पाय पसरुनी बसले
एकेक जीव झालासे वल्ली
मोहिनी म्हण वा संजीवनी
सापडेना कुणा कुलूप किल्ली
------कविता
No comments:
Post a Comment