चांगले आणि वाईट
रोज उगवणाऱ्या दिवसाची संपूर्ण आयुष्याशी सांगड घालणे मला नेहमी आवडते . म्हणजे पन्नाशी गाठलेल्या आईची निवांत दुपार साठीकडे आलेल्या बाबांची प्राचीन अश्या मुलातानीच्या सुरांची दुपार . माझी पंचविशीची उमर म्हणजे भर माथ्यावर आलेला सूर्य सावली देहाशी मृत्युशिवाय एकरूप होण्याचे तारुण्यात येणारे महत्वाचे ठिकाण . तर नुकत्याच रांगायला सुरुवात केलेल्या प्रणवची कोवळी पहाट त्याच्या कोवळ्या जावळासारखी नाजूक स्पर्श करणारी तर हे सारे सांगायचा उद्देश हा की .बाबांच्या साठीच्या चष्म्यातून त्यांना जाणवते घरभर पसरलेले दुपारचे उन . मग सगळे घरच दुपारचे होऊन जाते त्यांच्यासाठी ,मिडास राजाप्रमाणे ज्याला स्पर्श करतील ते दुपार होऊन जाते . या वेळेत भूतकाळातील माणसे आणि त्यांच्या सावल्या ये जा करत राहतात ती सुद्धा दुपार होवून जातात . बाबांच्या साठीत सगळीच माणसे त्यांना चांगली दिसू लागतात . कित्येक क्षण त्यांच्यासमोर हात जोडून उभे असतात . तर काही क्षणाची त्यांनी प्रार्थना केलेली असते . माफ केलेले असते स्वतःला आणि कित्येक स्वतःला मग दिसू लागतात सगळीच चांगली माणसे . एकासारखी एक तरीही अनेक शिल्प साकारणाऱ्या शिल्पकाराप्रमाणे
मला बाबांसारखी दृष्टी नाही पण मी जेव्हा जेव्हा तुझ्या प्रेमात पडत राहते . तितक्या अधिकवेळा तू आवडू लागतोस त्या क्षणी जे फुलपाखरू माझ्या मनामध्ये शिरते त्यालाही जग सगळे सुंदर दिसू लागते . सगळी माणसे चांगली वाटू लागतात . बोधकथेतले तात्पर्य सगळ्याच मनाला समजल्याप्रमाणे सगळी मन सुंदर दिसू लागतात . त्याच दिवशी नाही का हातात थाळी आणि थाळीत देव ठेवलेली एक झिपरी मुलगी तुझ्यामाझ्या भोवती फिरताना मी तिला हटकले तर तू तिला जवळचाच वडा पाव आणून दिलास तिच्या डोळ्यात पाणी होते आणि तुझ्या डोळ्यात हसू . तुझ हसू मी ओंजळीत पकडलं आणि ओंजळीतून पाहू लागले माझ्याचकडे सांग दर्पणा सांग या जगात सर्वात चांगले कोण ? उत्तर होते सर्व जगच . पण काही क्षणापूर्वी त्या मुलीला हटकून वागणारी मी अतिशय कुरूप वाईट वाटू लागले . मग मला पुन्हा तेच वाटत राहते या जगात दोनच प्रकारची माणसे चांगली आणि वाईट . माझे दुःख तुला उमजलेले असते की काय ठाऊक तू दाखवतोस असे क्षितीज जे सुरुवात की शेवट कळत नाही . फार पूर्वी वाटणारी गोष्ट मला पुन्हा वाटू लागते या जगात गोष्टी दोनच एक तू आणि मी
--------कविता मोकाशी
No comments:
Post a Comment