पहिले दुसरे आणि सावत्र

पहिले दुसरे आणि सावत्र 


१

राजाला होत्या दोन राण्या 
पहिली झाली नावडती 
दुसरी आवडती झाल्यापासून 
पहिली रहायची डोंगरावर 
दुसरी रहायची पायथ्याशी 
पहिलीच्या सावलीस नव्हते उन 
दुसरीच्या उन्हास नव्हती सावली 
पहिलेने वाचवले राजाचे प्राण 
दुसरीने दिले राजास प्राण 
पहिली ऐकवायची कथा 
दुसरी व्हायची स्वतः कथा 
दोघी होत्या राजाच्या राण्या 

२

दुसरीची व्यथा पाहिलीस 
कळणारी नव्हती 
तरीही दुसरी एकटीच 
पहिली नेहमी पहिलीच 
समुद्र मात्र भोगत रहायचा 
प्रत्येक लाटेचे सावत्रपण 

३

एक होते धड त्याला होती 
दोन शिरे दोन मन 
दुसरे होते शीर त्याला होते 
दोन धड दोन शरीरे 

४

सख्ख चुलत सावत्र 
कुणीच नाही तिचे जगात 
तिचा होता एक उगम 
तिचे होते दोन शेवट 
सगळ्या जगासाठी 
ती सावत्र ती पवित्र 
तिच्यासाठी सगळे जग 
सावत्र आणि पवित्र 
ती नदी सनातन 

५

एका योग्याच्या तपातून 
जन्माला आले ज्ञान 
सांसारिकाच्या मुक्तीसाठी 

दुसऱ्या योग्याच्या शापातून 
जन्माला आले कर्म 
सांसारीकांच्या बद्धतेसाठी 

मुक्त आणि बद्धतेच्या 
चक्रात अडकलेल्या 
सांसारिकाच्या प्रवासातून 
जन्माला आला पुन्हा योगी 

तो असेल पहिल्यासारखा 
की दुसऱ्यासारखा 
उत्तर ठाऊक नाही 
मायेचे सांसारिक सांभाळत आहे 
त्याचे नवजात ब्रम्ह अर्भक 
सावत्र मनाने आपले होऊन 

६

भरले आभाळाचे शब्द मळवट 
नेसली क्षितिजाचा अस्मानी शालू 
जरतारी भाव भक्ती भावनेचा 
बुडविले कुंकवाक्षरात बोटे 
ल्याली सावत्रपणाचा वसा 
बुडविले तिने तिचे महाकाव्य 
महासागराच्या काव्यात 

तिचे पहिले काव्य ती स्वतः 
दुसरे काव्य तिचा महासागर 



------कविता