मधुप्रिया

प्रिय मधुप्रिया

अस म्हणतात --
माणूस जन्माला आल्यानंतर 
त्याची काही दिवसानंतर 
सतत वाढ होत राहते 
पण त्याचे डोळे जन्मभर 
तसेच राहतात मरेपर्यंत

तुझ्या बाहूलीसारख्या 
पाणीदार डोळ्यातील 
असीम शांतता अनुभवली
की मला नेहमी वाटते
तुझ्या भातुकलीच्या वयातच 
तू दिली आहेस जीवाची हाक
तुझ्या समंजस पोक्त मनाला

शांतता स्वप्न कल्पनांना जन्म देते 
या संवेदनाच्या जन्मवेणा 
तुला उमजल्या आहेत 
तू ऋतुस्नात होण्याआधीच

कारण --
तुझ्या डोळ्याच्या तळ्यात 
दीप नाही चांदणे नाही 
तरंग नाही आभास नाही
आहे केवळ निरस प्रेम 
पाण्याच्या रंगाचे

तुझ्या प्रेमाने निवडलेले 
तुझे अर्थपुर्ण जगणे 
वाट पाहत राहतात 
त्याच्या डोळ्याची 
भातुकलीच्या खेळातच 
तू ज्याला मानले आहेस
जिवलग

मानलेल्या नात्याचे जपलेपण 
किती शाहणे उदासीन करते तुला

तो तळ्याजवळील तरूण कवडसा 
तुझा बालपणीचा सोनेरी मासा
शोधत येईल --
तुझे शांत करूण डोळे

तुझ्या डोळ्यांनी शिकवले मला 
प्रेम आंधळे नसते 
भाबडे असते 
भातुकलीच्या वयाचे

तुझी कविता