दगड आणि गिधाड
कुठेतरी दूर तू ही एकटा आहेस अन मी ही
पण तुझ एकटेपण तुला पसंत आहे
मी मात्र विरहाच्या एकेक
गाठी उकलून जगते आहे
उसवते आहे
माझच निर्जीव शरीर
आणि निर्जीव आत्मा
एखाद्या हिंस्त्र श्वापदाप्रमाणे
शिकारीनंतर कुरतरडणारया मांसाप्रमाणं
प्रेमाशिवाय माणस निष्ठूर होतात
माहीत नाही का तुला ?
कुणी दगडं होतात
तर कुणी गिधाडं
फरक इतकाच
असण्या नसण्याचा
जो तुझ्या माझ्या एकटेपणात आहे
-----कविता
No comments:
Post a Comment