उत्खनन
अनादी बीजकोषातून
मुक्तीचा जन्म घेणारा
त्याचा अग्नीजन्म
उत्पतीचाही कोळसा व्हावा
एवढी जगण्याच्या निश्चितेने
पाण्याला जाळत राहतो
निखारयाच्या राखेतून
रौद्रतांडवाच्या लाटेवर
स्थापन होते
पार्वतीच्या हातातले त्रिशुळ
आणि मिटतो शंकराचा
उघडलेला तिसरा डोळा
दिसु लागते
बर्फाचे शरीर धारण केलेला
अग्नीचा आत्मा
.
.
.
.
माझ्या कवितेतले
निर्जीव बर्फाळ विचार
वाचले आहेस कधी ?
पाहिले नाहीस ?
निळे स्थिर झालेले
शब्दांचे विषआकाश
जाणवला कधी ?
अक्षरातला निखारयाचा चटका ?
लेखणी फक्त टेकली आहे कागदावर
पार्वतीच्या त्रिशुळासारखी
.
.
.
.
विनाशाच्या उत्पतीचे
माझे विनाकारण उत्खनन
सारया माझ्याच कविता
-----कविता
No comments:
Post a Comment