बोनस लाईफ
देहावर सोललेले संचिताचे पोफडे
अंगभर दागिन्यांनी झाकुन घ्यायचे
आणि लावायचे तरीही
नजरबंदीचे काजळ
भरुन येता उन उन पाणी
आणि पहात राहायच
आरश्यामागच्या रिकाम्या जागा
मी नव्हतेच कधी अशी
उधारीच कपाळ मागितल
माझ्या कपाळवरच्या कुंकवासाठी
तेथेच सार बदलल
पुन्हा कधी न बदलण्यासाठी
आता भरुन येतील जखमांचे टाक
विसळली जातील कलई केलेली भांडी
पण सलत राहिल दिलेला डाग
हेवा वाटेल
स्वतःच्या स्पर्शाने
आपोआप चिरत गेलेल्या भांड्याचा
ब्रेडवर चढलेल्या बुरशीचा
सुरकतलेल्या खुणांचा
वाढत राहिल काळजी
खाचेत अडकलेल्या डोळ्यांची
जिथे अश्रु परक्यासारखे तरंगतात
कळते आहे मला
माझ अनोळखीपण
माझ देहावेगळ होण
मीठ देखील विरघळत पाण्यात
पण
छळते आहे मला
माझ काचेच जगण
तडा गेलेल्या प्रत्येक रेषेवर
पहारा देणारी बंधन
आणि मृत झालेली नाती
नव्हता मागितला मी चंद्र
नव्हता मागितली झोपडी
फक्त मागितला होता अंधार
विझुन जाण्यासाठी
तुला व्यव्हार जमला नाही
मला हिशोब मांडता आला नाही
सारे सारेच उधार
बोनस लाईफ
-----कविता
No comments:
Post a Comment