सय तुझ्या काजळाची
सय तुझ्या काजळाची लाव गालावर बोट
नको लाडिक रुसवे नको ओठावर बोट
रंग कोरडा घनाचा उधळ तू हातावर
बंद पापणी मिटून पाऊस घे नभावर
ओढ श्यामल नवल घेते पांघरून वेड
झाडाची घालून मिठी प्रीती अबोल गाढ
मंद श्वासात झुलते हळूहळू मखमल
जळते दूर समई जळे शेवंतीचे फुल
आता ठेव ओंजळीत फुलपाखराचे रंग
ओठ हलके स्मरून दे तू ओठाचेच रंग
शून्यात ऐकू दे तुझे माझे भास आवाज
एकटा तू एकटी मी अहं निव्वळ अंदाज
बघ मातीवर आले दूर उगवून आकाश
तू मी क्षितीज स्वप्न झुकले सावकाश
सय तुझ्या काजळाची लाव गालावर बोट
नको लाडिक रुसवे नको ओठावर बोट
---------कविता
No comments:
Post a Comment