श्रावण
संथ संथ दुपार
विरजणाला ठेवलेल दही
तिच्याच हातावर
दूर होणार आता तिचा प्रवास
यशस्वी हो ग बाई
आणि तिच्या स्पर्शाच्या
कवडसा माझ्या हातावर
पण पावसाचा आरसा लागला हाती तिच्या
निहाळत बसली ती
आपलेच रुप
रंग रेषा आकार नसलेल
तेव्हापासुन श्रावण तसाच आहे
आजतागयात
ती देखील भुलली
क्षितीजावरच्या इंद्रधनुष्याला
आपलेच सौँदर्य समजुन
------कविता
No comments:
Post a Comment