शिल्पाक्रुती
फुंकर मारुन उडून जाव
अशी कोणतीच हाक येथे पोहचत नाही
उलटले जात नाही
अर्ध्या कथेचे पान
थकलेली दुपार
पुस्तकात निजुन जाते
निम्म्या कच्च्या
कवडश्यांसह
आणि जाळीदार होते
पिँपळाचे पान
आत्मअनुभुतीच्या
साक्षात्कारासह
वाळवी लागलेल्या पुस्तकाच्या
चिरनिद्रेच्या गुहेत
.
.
.
.
.
अं
काय म्हणता ?
निर्मीतीच्या क्षणांची
अचुक शिल्पाक्रुती
कशी घडत असावी ?
-----कविता
No comments:
Post a Comment