दुधाचा पान्हा
भोगलेल्या गर्द वाटा
रांगते माझे तान्हे सुख
भर दुपारच्या उन्हात
खडकात रुजे ओले दुख
माळरानावरी दिसे उभे
एकटे शांत निरस अंबर
सुर्यास्ताच्या तटावरी
जसा देवाचा औँदुंबर
आर्त व्याकुळ सांजेचा दे
मला गर्भरेशमी वार
आहुतीत माझ्या मीच मी
तुपा धुपाची संततधार
बेगडी ही उजाड दुनिया
नको जन्म मरण पुन्हा
गर्भातच मला उकलु दे
तुझा दुधाचा पान्हा
---कविता
No comments:
Post a Comment