आत्मशोध
तीच अंधारी खोली ....खोलीतून येणारा धुरकट वास ....
जमिनीवर अंथरलेली फक्त जमीन .....
गडद काळोखाच छप्पर डोक्यावर
आणि उजेडाने विणलेल अस्पष्ट कवडश्यांचे जाळे
सार घरच अस झाल असत तर किती बरे झाले असते
उजेडाचा सोपा नको सोप्यात हलणारा झोका नको
तिन्हीसांजेची ओसरी नको दुपारची पडवी नको .....
देवघरारातून मंद दरवळणारा दीप असतो
तसा श्वासाचा दीप मंद तरळत राहावा अंतरंगात
आणि अक्ख शरीर होवून जाव .....
या अंधारलेल्या खोलीसारख ....निस्तेज .....
फक्त खोलीच्या पुढ्यात फक्त एक अंगण हव
निर्विकार मनाच....तरीही जाईजुईच्या वेलीने
आणि प्राजक्ताच्या गंधाने शहारून गेलेल
सार जगणही असंच व्हावं वाटत आहे .....
अंधारलेल्या खोलीसारख ....असंच अगदी अस
कदाचित मला माझा
आत्मशोध लागेल लवकरच......!!
तीच वेळ आली आहे असेच वाटते आहे
-----कविता
No comments:
Post a Comment