एकतर्फी
वठलेल्या झाडाच्या वीस्तीर्ण फांदीवर
टोक कोरणारा सुतारपक्षी
आळवत राहतो त्याचे वर्ज्य सुर
बळी पडणारया इच्छांचा पाचोळा
दिसत नाही त्याच्या नजरेला
फक्त दिसु लागते
झाडाच्या मुर्तीतले करुण हास्य
पण
अपेक्षांच्या क्षणांनी कोमेजणारे फुल
कुणी निर्माल्य म्हणुन
पाण्यात सोडते का ?
केवळ हसत राहते
फाडलेल्या कागदांचे
तुटलेल्या काचांचे जग
तुझ्या एकतर्फी प्रेमाला
------कविता
No comments:
Post a Comment