सापेक्ष
रेल्वेच्या वेगाशी शर्यत करणारी
दुर्तफा झाडे मागे पडत आहेत
तु आणि मी
तेवढेच स्थिर
सापेक्षतेच्या नियमानुसार
ना कोणती तुला मला
ससा कासवाची रुपक
ना कोणती तुझ्या माझ्यात
जिँकण्याची हारण्याची शर्यत
ना आपल्यात
शत्रुत्वापलीकडचे मैत्र
तु आणि मी पांथस्थ
युगायुगाचे
मी अळवावरचे पाणी
तू तुटता तरी
तरीही सहवासाची ओढ मागतो आहेस ?
कशासाठी ?
तर जरुर पहा
चांदण्याच्या कळ्यांनी भेटलेली
सापेक्षतेच्या नियमाचे उल्लंघन करणारी
ती दोन पिँजरयातील फुले
जी भोगत आहेत
पारतंत्र्याची स्वतंत्रपणे शिक्षा
सापेक्षतेच्या नियमात
पुर्वीच ती फुले भोगत होती
तीच शिक्षा
कठोर न्यायदानापुर्वीच
समांतराचा तुरुंग
आणि तुरुंगवास
एका डोळ्याला दुसरया
डोळ्याचे अश्रु कळतात
दिसत नाहीत
इतकी समजुत घालुन घे मनाची
आणि तसाच स्थिर हो
माझ्या आणि रेल्वेच्या वेगाशी
------कविता
No comments:
Post a Comment