सौंदर्याची महती

सौंदर्याची महती



तिच्या सौंदर्याची महती सर्वदूर 
पण डोळ्यास द्रुष्टी नाही जन्मापासुन 
शाहणा किंवा वेडा रसिक गाई गुणगान 
बक्षीसी म्हणून ती देई सोन्याच्या मोहरा
क्षणार्धात माती होतसे मोहरांची 

जादुई मोहरांच्या मातीने 
रसिकाच्या मनात चेतवला द्वेष 
राजवाडा जळून गेला त्या धगीत
आता ती झोपडीत राहू लागली 

तेथेही पसरली सौंदर्याची किर्ती 
गुणगान गाऊ लागले भाबडे लोक 
बक्षीसी म्हणुन सवयीप्रमाणे
प्रत्येकाच्या हातात ठेवला दगड
त्याचे कोळसे झाले शाप झाले

दैववादाच्या पुरात वस्ती बुडाली 
तिची झोपडी पाण्याखाली 
म्रुत्युच्या प्रदेशातुन पोहोचली 
जन्मलेल्या देखण्या शहरात 
तिची द्रुष्टी तिला मिळाली 

सौंदर्याहून अधिक सुंदर नगर 
ती वर्णु लागली प्रत्येकाचे वैभव 
तिला बक्षीसी मिळाली कधी मोहरा 
कधी माती कधी दगड कोळसा 
कधी वंचनेचा आंधळेपणाचा आरोप

-----कविता