आश्रित उदासीनतेचा

आश्रित उदासीनतेचा

ओसरण्या अश्रूंचा पूर डोळ्यात सांजवात
विझेल वात कि ओसरेल पूर जागवित रात

निवडुंगात रुजता सोनेरी वाळूचा जडतो छंद
वितळले मेघ जरी वाळूतच रुजायाचा मज नंद

आवडे तुम्हास भूपाळीच्या लोभस कळ्या
विराणी भाळते देवूनी संसारीच्या कळा

अक्षरातुनी क्षर क्षर शब्दांच्या अचल वेदना
कवितेस का स्फुरती निशब्दाच्या भावना

पिंपळ पानावरी उमटूनी चित्रासवे भावसंग
गीरगोट्यातुनी बोलते तेच माझे अंतरंग

कुणास का कळावे निर्जीवाचे जीव अपार
आहे आश्रित मी उदासीनतेचा त्या नभापार

----कविता