बोनसाय वय

बोनसाय वय

त्याच्यात आणि माझ्यात
अंतर तर आहेच
सरलेल्या माझ्या वर्षाचं
उरलेल्या त्याच्या क्षणाच
त्याच्या सोयीने
त्यानेच मापलेलं ते ‘अंतर ‘
पण ते आज खांद्यावर चढल
माझ्या कानात कुजबुजल
“अग्ग बाळे वय मोठ झाल ”

चल अंतर मिटवू म्हणून
आवेगाने आल
पाठीवर थोडफार त्याने
ओझ ठेवलं
जबाबदारी म्हणतात याला
अस ठणकावून सांगितलं
दूर दूर वाटणार अंतर
क्षणातच का असेल मिटल ?
अस वाटताच ….
वय खोकत खोकत म्हणाल
“अग्ग बाळे वय मोठ झाल ”

सदिच्छा पत्रातला
मजकूर बदलून आल
संदेश मात्र तोच होता
चॉकलेटच्या पुढ्यात
चॉकलेट संपवून
झिरमिरी कागद घेवून आल
हिरमुसलेल्या डोळ्याशी बोललं
“अग्ग बाळे वय मोठ झाल ”

उजळत्या दिव्याच्या
साक्षीने त्याने औक्षण केल
पाटावरच्या नक्षीला
रांगोळीच्या रंगावर
अक्षताच्या सरीन
त्याने गालगुच्चे घेतले
निरांजनांतून वाहणाऱ्या
तुपाकडे पाहून म्हणाल
“अग्ग बाळे वय मोठ झाल ”

त्याच्या काळजीच्या तारेला
शोभेल अस्सच
काटेरी कुंपण घालून
जबाबदारीच्या बागुलबुवाची
भली मोठी गोष्ट सांगून
माझ्या अल्लडपणाच
बोनसाय करत म्हणाल
“अग्ग बाळे वय मोठ झाल ”

मोठ झालेलं वय
माझ्याच फांदीवर
डोक ठेवून निजल
खरच वय मोठ झाल होत
थकल होत बिच्चार

मला मोठ करण्यासाठी
किती अंतर चालून आल होत
पण त्याने घेतलेल्या काळजीने
मला आज मी आणखीन
लहान झाल्याच जाणवलं होत
पण वय पुन्हा झोपेत बडबडल
“अग्ग बाळे वय मोठ झाल ”

------कविता