बघ गरुड होवून

बघ गरुड होवून

गरुडाने चिमणीला आव्हान केले

बघ एकदा गरुड होवून
घे आज आकाश पेलून
चिमणीने आव्हान स्वीकारले
गर्वाने आकाशात पंख पसरले

पण चिमणीस उमजले ...

मोठेपणास काटेरी कुंपण
संन्यासी आहे हे आंगण
आकाशात न साज नवा
नुसत्या कक्षाच रुंदावलेल्या

सूर्य पण भ्रमात चक्रिकार
शून्याचा एक भ्रमिष्ट आकार
आकाश कसे म्हणावे याला
कान्हाचा रंगच नाही निळा

कलेचा चंद्र असा आडोशाला
कुणी लपंडाव हा रचलेला
आहेच कुठे शीतल चांदणे
इथे तर कष्टाचे शिंपणे

गरुडाचे पंख जड जड झाले
चिमणीला समजले

गरुडझेप ही असामान्य गरुडाचे आकाश
पाणातल्या आकाशाहुनी आभासी
चिमणीस मऊ गवताचे पाते आठवले
तिने आपल्या आभाळात पंख पसरले

....कविता